زخم نوروپاتیک

زخم پای دیابتی در بیماران مبتلا به نوروپاتی (ناشی از بیماری دیابت) که به علت تروماهای ظریف و مکرر (ضربه) در پا بخصوص استخوان های کف پا که تحمل وزن می کنند (زیر قاعده انگشت شست) بروز می کند. معمولا در زخم های ساده (uncomplicated) برخلاف انواع پیشرفته (complicated)، خونرسانی پا سالم (نبض نرمال) است. “علت آسیب بیشتر” در نوروپاتی، آتروفی یا لاغر شدن ماهیچه ها و در نتیجه بهم ریختگی و دفورمیتی آناتومی کف پا یا “intrinsic minus deformity” (دررفتگی نسبی مفاصل، pes cavus و claw toes)، بروز مفصل شارکو و متعاقب آن فشارهای متحمل در محل برجستگی ها می باشد. این بدشکلی ها (دفورمیتی) ابتدا از زیر انگشتان (forefoot) و رفته رفته به سمت عقبتر (midfoot) و  سپس پاشنه (hindfoot) کشیده می شوند و زخم اغلب روی برجستگی های استخوانی بروز می کند. زخم معمولا لبه منظم و سفت (callus) دارد .این نوع زخم در دیگر بیماری های نوروپاتیک مثل جذام یا نوروپاتی های ارثی نیز دیده می شوند ولی شایعترین علت آن دیابت ملیتوس یا مرض قند است.
درجه بندی زخم نوروپاتیک:
زخم سطحی و محدود
زخم عمقی با انتشار به استخوان، تاندون، مفصل و لیگامان
زخم عمقی همراه با عفونت (آبسه یا استئومیلیت)
گانگرن یا قانقاریا انگشتان پا (سیاه شدن و مرگ بافت)
گانگرن کل پا